Październikowe kwiatki w ogrodzie

Rok rocznie mam problem z wiosennym zagospodarowaniem czasu dla ogrodu, bo mocno wcina się w ten czas praca zawodowa i jej potrzeby. Dlatego w tym roku dość późno wysiałam cynie. Udało im się i z początkiem września zaczęły kwitnąć.  Niestety nie wiem czy uda im się zawiązać nasiona abym mogłam je zebrać. 

Ciekawostką dla mnie jest, dlaczego nie zjada ich koza podczas swoich samozwańczych wycieczek po działce? Próbują też zakwitnąć dziwaczki. W przyszłym roku spróbuję wysiać je wcześniej. 

Kwitną ostatnie róże...

Październikowa pogoda jest bardzo zmienna. A to pada deszcz a to świeci słońce. Zauważyłam, że w tym roku dopiero w tym miesiącu pojawiły się mgliste poranki, które były charakterystyczne dla września. Podziwiam cudne zachody słońca...

Pozdrawiam wszystkich odwiedzających i życzę dużo zdrowia

:) 

 

Jesień w moim ogrodzie...

Od razu napiszę, że moja noga szczęśliwie się zrosła, a nawet ortopeda był zdziwiony, ,,że tak szybko". Dużo jadłam zupek gotowanych na kurzych łapkach. Kupnych oczywiście. Ja należę do tych mieszczuchów żyjących na wsi, co to zdrowo hodują kury dla ich samego widoku, a kiepskiej jakości mięso drobiowe kupują w sklepie. Noooo... mamy kury dla jaj. 

Lipiec i sierpień

Jak to się stało, że nie nic nie napisałam w lipcu? Wpadłam w szał malowania. A że malowałam w różnych kolorach, to najdłużej schodziło mi się z ,,paskowaniem" przestrzeni niemalowanej. Ale jak się tak wymyśliło...? Lipiec był cudny, nawet miło wspominam deszczowy okres, który mocno mnie przyhamował. W sierpień weszłam ze złamaną nogą...

Dobrego czasu życzę :)

 Witajcie moi Drodzy :)

Żyjemy. Borykamy się z różnymi niesprzyjającymi sytuacjami dnia codziennego, chociaż nigdy żadnych kłopotów nie zapraszamy. Jakoś one same nas odnajdują. Staramy się je rozwiązywać na bieżąco z większymi lub mniejszymi nerwami, ale jakoś idzie... Bez względu na to ile mamy czasu, co przykuwa naszą uwagę a co odciąga od przyjemnych rzeczy to przyroda kołem się toczy i jak po zimie przyszła wiosna, tak zaraz będzie lato... A mnie tak bardzo szkoda pędzącego czerwca. Jest moim ulubionym miesiącem. Długie dni, ciepło, tyle się dzieje w przyrodzie... Bardzo bym chciała aby po czerwcu znów był czerwiec. 

Czas kwitnącej forsycji

Czas kwitnących forsycji  jest momentem niezwykłym w moim ogrodzie. Kiedy wchodzi w duet z kwitnącą na biało mirabelką to mam wrażenie, że mieszkam w pisance wielkanocnej. Dookoła mnie cudna żółć okraszona bielą. W tym roku cieszę się, że mirabelka się spóźnia, bo mamy obecnie jakieś poranne przymrozki. 

 

Zimujący nietoperz czyli niespodziewany gość

Wypadało by coś napisać. Przez cały luty nie miałam, kiedy skupić się na napisaniu chociaż kilku słów w blogowym pamiętniku. Miesiąc tak przeze mnie wyczekiwany przeleciał jak jeden tydzień. Mimo, że i dnia troszkę przybyło... Nic to nie dało. Praca zawodowa zbyt mocno przykuwa moją codzienność. Lubię swoją pracę, daje mi wiele satysfakcji, ale już pracuję nad równowagą aby moje życie nie składało się tylko z pracy.

Zima w moim ogrodzie

Dla wielu z nas, tegoroczna zima jest spełnieniem marzeń. Taka prawdziwa, taka zimowa, jak za dawnych lat. Zapomniane skrzypienie pod butami, migoczący śnieg na mrozie, fałdy leżącego śniegu, radośnie odśnieżone szuflą aby zrobić ścieżkę do przejścia, często tak zmrożoną, że trzeba było uważać, aby się nie przewrócić.